Bilgi Güvenliği Formülleri
Üç formül tipi, skorlama katmanı başına bir tane. İki değil üç katmanı olan tek risk modülü budur; çünkü bir güvenlik riskinin etkisi, olasılıkla buluşmadan önce kendisi hesaplanır.
Üç tip
| Tip | Ürettiği | Kullanabildiği |
|---|---|---|
| Etki skoru | [IS] | [IC] [II] [IA] |
| Risk skoru | [RS] | [IS] [P] [AV] |
| Risk değeri | Bant numarası | [IC] [II] [IA] [P] [IS] [RS] |
| Token | Karşılığı |
|---|---|
[IC] [II] [IA] | Üç etki ağırlığı |
[P] | Olasılık ağırlığı |
[IS] | Etki skorunun çıktısı |
[RS] | Risk skorunun çıktısı |
[AV] | Riskin varlık bağından gelen varlık değeri |
Kısıtlama tek yönlüdür. Bir bant, altındaki her katmanı okuyabilir. Bir skor ifadesi, üretmek için var olduğu çıktıyı adlandıramaz — ve bu, formül kaydedildiğinde reddedilir; onu tetikleyen bir kayda karşı başarısız olmaya bırakılmaz.
Alanlar
-
Kod / Ad — formülün kimliği.
-
Formül tipi — etki skoru, risk skoru veya risk değeri. Önce bunu ayarlayın; editörün hangi token'ları kabul edeceğine karar verir.
-
İfade — ifadenin kendisi.
-
Boş değer varsayılanı
Cevaplanmamış bir değişkenin kaç sayılacağı. Boş (varsayılan), formülün adını geçtiği herhangi bir değişkenin değeri yokken hesaplama yapmaması demektir. Aşağıdaki Boş değer varsayılanı bölümüne bakın. -
Aktif — katman başına bir aktif formül. Birini etkinleştirmek o katmandaki öncekini devreden çıkarır.
Gelen formüller
Altı formül, katman başına iki; her katmanın ilki aktif:
| Kod | Ad | Katman | İfade | Aktif |
|---|---|---|---|---|
BFM00001 | Standart Etki Skoru | Etki | MAX([IC]:[II]:[IA]) | Evet |
BFM00002 | Standart Risk Skoru | Risk skoru | [IS]*[P] | Evet |
BFM00003 | Standart Risk Değeri | Bant | IF([RS]>=15:4:IF([RS]>=10:3:IF([RS]>=5:2:1))) | Evet |
BFM00004 | Çarpımsal Etki Skoru | Etki | [IC]*[II]*[IA] | Hayır |
BFM00005 | Varlık Değerli Risk Skoru | Risk skoru | [IS]*[P]*[AV] | Hayır |
BFM00006 | Varlık Değerli Risk Değeri | Bant | IF([RS]>=180:4:IF([RS]>=60:3:IF([RS]>=20:2:1))) | Hayır |
Aktif üçlü standart zincirdir: etki üç boyutun en kötüsüdür, risk skoru 1–25 aralığı için etki çarpı olasılıktır ve bantlar buna uyacak şekilde 5, 10 ve 15'te kesilmiştir.
Pasif üçlü, geçiş yapabileceğiniz alternatiflerdir — çarpımsal bir etki ve varlığın kendi değerini çarpan varlık değerli çift.
Üç katman bağımsız etkinleştirilir ve hiçbir şey onları eşleştirmez.
BFM00004'ü — çarpımsal etki, aralık 1'den 125'e — etkinleştirirken standart bant eşiklerini 5, 10 ve 15'te
bırakın; neredeyse her risk Kritik bantlanır. Skorlama anında ne hata ne uyarı olur; kayıt defteri her şey
alev almış gibi okunur.
BFM00005 ile BFM00006 eşleşmiş bir kümedir. Birini etkinleştirin ve diğerini de etkinleştirmek
zorundasınız, aksi hâlde aynı hata tersine olur.
Aktif formülü olmayan bir katman manuel girişe düşer
Bir katman için aktif formül yoksa, skorlayan kişi o sayıyı elle yazar. Bu meşru bir yapılandırmadır — etki skorlarını aritmetikle değil komiteyle atayan bir organizasyon etki katmanını formülsüz bırakabilir.
Varlık değeri token'ı
[AV], riskin varlık bağından gelir ve
yalnızca bağ Varlık Riski modülü üzerinden gittiğinde vardır.
İki sonuç:
- Varlık Riski kurulu olmadığında token sunulmaz. Sunmak, birinin her kayıtta başarısız olan bir formül yazmasına imkân verirdi.
- Onu adlandıran bir risk skoru formülü, risk formunu daraltır. Varlık değeri sağlayamayan bağ tipleri — doğrudan varlık bağı ve hiçbir şey bağlamama — geri çekilir.
Token sözlükten kaldırılmaz, paletten süzülür. Aynı kurulum sonradan Varlık Riski kazanabilir ve token'ın — onunla yazılmış formüllerle birlikte — geri gelmesi gerekir.
İfade yazmak
İfadeler hesap tablosu sözdizimini kullanır. Hem IF(a:b:c) hem IF(a,b,c) kabul edilir ve olağan
fonksiyonlar mevcuttur: MAX, MIN, SUM, AVERAGE, ROUND ve benzerleri.
Token'lar köşeli parantez içindedir ki IF( içindeki F bir değişken olarak okunmasın.
Örnekler
Gizliliği en yüksek ağırlıklandıran bir etki skoru:
MAX([IC]*1.5 : [II] : [IA])
Gizlilik etkisi azamideyken, skor ne olursa olsun Kritik'i zorlayan bir bant:
IF([IC]>=5 : 4 : IF([RS]>=15 : 4 : IF([RS]>=10 : 3 : IF([RS]>=5 : 2 : 1))))
Bir bandın altındaki katmanları okuyabilmesinin nedeni bu ikinci örnektir. Tek bir boyut en yüksek seviyesindeyken üst bandı zorlamak yaygın bir gerekliliktir ve risk skorundan tek başına ifade edilemez.
Kendi alanlarınızı değişken olarak kullanma
Bu formülün skorladığı kayıt üzerinde tanımladığınız her parametrik alan, tıpkı yerleşik değişkenler gibi köşeli parantez içinde ifadede kullanılabilir:
[IS]*[P]*[is_kritikligi]
Hangi alanlar uygundur:
| Alan tipi | Formülde kullanılabilir mi |
|---|---|
| Sayı, Ondalık | Evet |
| Evet / Hayır | Evet — 1 veya 0 sayılır |
| Tekli seçim | Yalnızca her seçeneğin değeri sayı ya da evet/hayır ise |
| Diğer her şey — metin, tarih, dosya, referans, çoklu seçim | Hayır |
Etiketlerden oluşan bir seçim listesi bir kategoridir; bir kategoriyle çarpmak, aritmetik ne kadar düzgün görünürse görünsün bir anlam ifade etmez. Formül editörünün paleti uygun alanları yerleşik değişkenlerin yanında listeler, yani anahtarı ezberlemeniz gerekmez.
Değerlendirme ekranında anlık görünen skor, kaydedilen skorla aynı alanlardan hesaplanır; yani formu doldururken gördüğünüz sayı, kaydedilecek sayıdır. Alan tanımlamak için Parametrik Alanlar sayfasına bakın.
Boş değer varsayılanı
Boş alan sıfır değildir. Varsayılan olarak, değeri olmayan bir alana başvuran formül hiç hesaplama yapmaz ve kayıt önceki değerini korur. Bu bilinçlidir: boş bir hücre sıfır olarak değerlendirilir ve sıfır skor, "henüz cevaplanmadı" değil risk yok anlamına gelir.
Bu varsayılan, tüm değişkenler zorunlu olduğunda doğrudur; parametrik bir alan gerçekten isteğe bağlı olduğunda yanlıştır. Bu yüzden her formülün kendi ayarı vardır:
-
Boş değer varsayılanı — boş (varsayılan)
Başvurulan herhangi bir değişkenin değeri yoksa hesaplama yapma. -
Boş değer varsayılanı — bir sayı
Değeri olmayan her değişken bu sayı olarak değerlendirilir. Cevaplanmadığında etkisiz kalması gereken bir çarpan için1, bir toplanan için0verin.
Tek bir sayı, o formülün tüm değişkenleri için geçerlidir; alan bazında ayarlanmaz. Sıfır geçerli bir tercihtir — "varsayılan yok" demek için ayarı boş bırakın, 0 yazmayın.
Boş değer varsayılanı vermeden önce, ürettiği sonucun savunabileceğiniz bir sonuç olduğundan emin olun. "Boşları 1 say" demek, cevaplanmamış bir maruziyet katsayısını sessizce tam ağırlıklı hâle getirir.
Formül editörü
İfade bir modal değil, tam bir sayfada düzenlenir; çünkü editör üç şey taşır:
- Bu katmanın kullanabileceği değişkenlerin token paleti, formül tipi alanını izleyerek. Tipi değiştirmek neyin adlandırılabileceğini yeniden okur.
- Siz yazarken ifadeyi doğrulayan canlı kontrol. Yazarken gelen bir ret beklenen durumdur, hata değildir.
- Verdiğiniz değerlere göre ifadeyi hesaplayan deneme paneli; bant formülü için sonucun hangi banda düştüğünü bildirir ya da hiçbir bandın o sayıyı bildirmediği uyarısını verir.
Zincirin tamamını test edin, tek tek katmanları değil. Skorlanan dört girdinin de azamisini girip bandı doğrulayın; asgarisini girip onu da doğrulayın. Üç katmanla, ikinci katmanın aralığı ile üçüncü katmanın eşikleri arasındaki uyumsuzluk hata biçimidir — ve bir değeri üçünden geçirene kadar görünmezdir.
İçe alma ve dışa aktarma
Formül tanımları Excel'e aktarılır ve doldurulmuş bir şablondan yeniden yüklenir. İfade, formda olduğu gibi girişte de denetlenir; dolayısıyla editörün reddettiği bir ifade yükleme yoluyla da saklanamaz.