Varlık Risk Formülleri

İki formül tipi, üç güvenlik boyutunu bir sayıya ve ardından bir banda dönüştürür.

İki tip

Tip	Ürettiği	Kullanabildiği
Varlık değeri skoru	Sayısal varlık değeri	[C] [I] [A]
Varlık değeri bandı	Bant numarası	[C] [I] [A] [AV]

[AV] ortaya çıkan skordur. Bant formülü onu okuyabilir; skor formülü okuyamaz — o, skor formülünün üretmek için var olduğu şeydir ve sistem onu adlandıran bir skor ifadesini kaydetmeyi reddeder.

Bir bant ifadesi üç boyutu da doğrudan adlandırabilir. Bu bir gözden kaçma değildir: tek bir boyut en yüksek seviyesindeyken üst bandı zorlamak yaygın bir gerekliliktir ve skordan tek başına ifade edilemez.

Alanlar

• Kod / Ad
  Formülün kimliği.

• Formül tipi
  Skor veya bant. Önce bunu ayarlayın — editörün hangi token'ları kabul edeceğine karar verir.

• İfade
  İfadenin kendisi.

• Boş değer varsayılanı
  Cevaplanmamış bir değişkenin kaç sayılacağı. Boş (varsayılan), formülün adını geçtiği herhangi bir değişkenin değeri yokken hesaplama yapmaması demektir. Aşağıdaki Boş değer varsayılanı bölümüne bakın.

• Aktif
  Yalnızca aktif formüller değerlendirilir ve tip başına bir aktif formül vardır. Bir formülü etkinleştirmek o tipteki öncekini devreden çıkarır.

Gelen formüller

Kod	Ad	Tip	İfade	Aktif
VFM00001	Çarpımsal Varlık Değeri Skoru	Skor	[C]*[I]*[A]	Evet
VFM00002	Çarpımsal Varlık Değeri Bandı	Bant	IF([AV]>64:4:IF([AV]>27:3:IF([AV]>8:2:1)))	Evet
VFM00003	En Yüksek Boyut Varlık Değeri Skoru	Skor	MAX([C]:[I]:[A])	Hayır
VFM00004	En Yüksek Boyut Varlık Değeri Bandı	Bant	IF([AV]>=5:4:IF([AV]>=4:3:IF([AV]>=3:2:1)))	Hayır

İkinci çift bilinçli olarak pasif gelir. Farklı bir skaladır — 1'den 125'e değil, 1'den 5'e — dolayısıyla onu ilk çiftin yanında aktif olarak yüklemek, tek bir çıktıyı iddia eden iki formül bırakırdı ve etkinleştirme, kurulum anında birini sessizce devreden çıkarırdı.

uyarı

İki tip bağımsız etkinleştirilir ve eşleştiklerini hiçbir şey denetlemez. Çarpımsal bantları yerinde bırakırken MAX([C]:[I]:[A])'yı etkinleştirin; her varlık 1. banda düşer ve hiçbir yerde hata görünmez — yeni formülün üretebileceği en yüksek skor 5'tir ve bantlar 9'a kadar başlamaz.

Birini değiştirirseniz ikisini de değiştirin. Hepsi Düşük görünen varlıklarla dolu bir kayıt defteri elde etmenin en yaygın yolu budur.

İfade yazmak

İfadeler hesap tablosu sözdizimini kullanır. Hem IF(a:b:c) hem IF(a,b,c) kabul edilir ve olağan fonksiyonlar mevcuttur: MAX, MIN, SUM, AVERAGE, ROUND ve benzerleri.

Token'lar köşeli parantez içinde yazılır ki IF( içindeki F bir değişkenle karıştırılmasın.

Örnekler

Gizliliği iki kat ağırlıklandıran bir skor:

[C]*2+[I]+[A]

Herhangi bir boyut azamiyken Kritik'i zorlayan bir bant:

IF(MAX([C]:[I]:[A])>=5 : 4 : IF([AV]>64 : 4 : IF([AV]>27 : 3 : IF([AV]>8 : 2 : 1))))

Kendi alanlarınızı değişken olarak kullanma

Bu formülün skorladığı kayıt üzerinde tanımladığınız her parametrik alan, tıpkı yerleşik değişkenler gibi köşeli parantez içinde ifadede kullanılabilir:

[C]*[I]*[A]*[kritiklik_katsayisi]

Hangi alanlar uygundur:

Alan tipi	Formülde kullanılabilir mi
Sayı, Ondalık	Evet
Evet / Hayır	Evet — 1 veya 0 sayılır
Tekli seçim	Yalnızca her seçeneğin değeri sayı ya da evet/hayır ise
Diğer her şey — metin, tarih, dosya, referans, çoklu seçim	Hayır

Etiketlerden oluşan bir seçim listesi bir kategoridir; bir kategoriyle çarpmak, aritmetik ne kadar düzgün görünürse görünsün bir anlam ifade etmez. Formül editörünün paleti uygun alanları yerleşik değişkenlerin yanında listeler, yani anahtarı ezberlemeniz gerekmez.

Değerlendirme ekranında anlık görünen skor, kaydedilen skorla aynı alanlardan hesaplanır; yani formu doldururken gördüğünüz sayı, kaydedilecek sayıdır. Alan tanımlamak için Parametrik Alanlar sayfasına bakın.

Boş değer varsayılanı

Boş alan sıfır değildir. Varsayılan olarak, değeri olmayan bir alana başvuran formül hiç hesaplama yapmaz ve kayıt önceki değerini korur. Bu bilinçlidir: boş bir hücre sıfır olarak değerlendirilir ve sıfır skor, "henüz cevaplanmadı" değil risk yok anlamına gelir.

Bu varsayılan, tüm değişkenler zorunlu olduğunda doğrudur; parametrik bir alan gerçekten isteğe bağlı olduğunda yanlıştır. Bu yüzden her formülün kendi ayarı vardır:

• Boş değer varsayılanı — boş (varsayılan)
  Başvurulan herhangi bir değişkenin değeri yoksa hesaplama yapma.

• Boş değer varsayılanı — bir sayı
  Değeri olmayan her değişken bu sayı olarak değerlendirilir. Cevaplanmadığında etkisiz kalması gereken bir çarpan için 1, bir toplanan için 0 verin.

Tek bir sayı, o formülün tüm değişkenleri için geçerlidir; alan bazında ayarlanmaz. Sıfır geçerli bir tercihtir — "varsayılan yok" demek için ayarı boş bırakın, 0 yazmayın.

uyarı

Boş değer varsayılanı vermeden önce, ürettiği sonucun savunabileceğiniz bir sonuç olduğundan emin olun. "Boşları 1 say" demek, cevaplanmamış bir maruziyet katsayısını sessizce tam ağırlıklı hâle getirir.

Formül editörü

İfade düz bir metin kutusuna yazılmaz. Editör tam bir sayfadır — diğer tanım ekranlarının aksine bir modal değil — çünkü üç şey taşır:

• Bu tipin kullanabileceği değişkenlerin token paleti. Palet formül tipi alanını izler; tipi değiştirmek neyin adlandırılabileceğini yeniden okur.
• Siz yazarken ifadeyi doğrulayan canlı kontrol. Yazarken gelen bir ret beklenen durumdur, hata değildir.
• Verdiğiniz değerlere göre ifadeyi hesaplayan deneme paneli. Bant formülü için sonucun hangi banda düştüğünü de bildirir — ya da hiçbir bandın o sayıyı bildirmediği uyarısını verir.

ipucu

Ortada değil, sınırlarda doğrulayın. Bantlama formülünde ilginç hatalar, sonraki banda tam kıl payı geçmesi gereken skor ve bir geçersiz kılmayı tetiklemesi gereken boyut değeridir. 3, 3, 3 üzerinde doğru davranan bir formül size neredeyse hiçbir şey söylemez.

İçe alma ve dışa aktarma

Formül tanımları Excel'e aktarılır ve doldurulmuş bir şablondan yeniden yüklenir. İfade, formda olduğu gibi girişte de denetlenir; dolayısıyla editörün reddettiği bir ifade yükleme yoluyla da saklanamaz.